Ronse - Muziekboswandeling

Route uitgegeven door Dienst Toerisme Ronse ism RLVA

Wegomschrijving

Van ver wenkt de kerktoren van Louise-Marie ons, leunend tegen het Muziekbos. Louise-Marie was nooit een zelfstandige gemeente, wel een gehucht van vijf gemeenten en twee provincies. Het is een parochie die vroeger deel uitmaakte van vier verschillende dekenijen en twee bisdommen.

De wandeling begint onder de linden die ons tot voor de ingang van de kerk brengen. Ze is opgedragen aan O.L.V. de la Salette. Voor de kerk gaan we naar links en nemen de Louise-Mariestraat die rechts langs het kerkhof voert. Wat verder slaan we de eerste veldweg links in. Na enkele villa's dalen we naar een uitloper van het Muziekbos om daarna eerst rond het Sint-Pietersbos te trekken. Onderweg bemerken we nog wat activiteit van zandwinning, terwijl over de provinciale baan het bos Ten Eke ligt, waar Herman Teirlinck in zijn Maria Spermalie de hut van de toverheks situeert. Met Teirlinck hebben we nog te doen, want wanneer we wat verder rechts de dreef inslaan voert die ons recht naar het landgoed "Cocambre" die hij als woonplaats gebruikt voor zijn decadente jonker in "Rolande met de Bles". Het landgoed is privé-bezit en nog bewoond zodat wij voor het hekken linksaf nemen en op de Koekamerstraat rechts. We komen voorbij de achterzijde van Cocambre en de gebouwen van de kasteelhoeve.

Opgelet voor het te snelle verkeer op deze rechte weg! We verlaten die naar rechts door een veldweg te nemen die ons tussen de akkers en wat bosjes naar de Bosweg brengt. Deze wordt verder Wilgenstraat en Breucq. Een nieuwe veldweg rechts voert ons door de vallei van de Trochbeek. Hier hebben we een prachtig uitzicht op de zuidflank van de Muziekberg. De Trochstraat voert ons rechts de heuvel op en voor we op het asfalt komen moeten we zeker eens achterom kijken.

Steeds klimmend komen we bij "Chalet Boekzitting" waar eens de schandpaal en later een enorme rode beuk stond. We gaan naar links en nemen voor de bocht links de Bosredestraat die hier slechts een holle halfverharde bosweg is. Verder voert deze ons via de Prolstraat rechts rond de Muziekberg. In de Muziekbosstraat nemen we rechts om nu dwars over de heuveltop en dwars door het bos te trekken dat hier wel volledig privaat is. Vlak vaor het bos hebben we eerst nog het landgoed "De Wijngaard" dat nog duidelijk verwijst naar de wijnbouw alhier in vorige eeuw. Verder komen we langs de krater van een verlaten zandgroeve die stilaan terug dichtgroeit en waar de natuur langzaam maar uitbundiger dan vroeger zijn plaats terug opeist Wat verder wordt een dwarsweg afgesloten met twee dubbele hekkens. Achter het rechtse zien we een middeleeuws aandoend Geuzentorentje, in 1864 opgetrokken in ijzerhoudende zandsteen uit de groeven, met er vlak naast nog een gallo-romeinse grafheuvel (tumulus). Achter het linkse hek voert de weg naar "Huize Nitterveld" met zijn talrijke vijvers en bronnen.

Over de juiste betekenis van de naam Muziekbos bestaat er nog onenigheid. Deze raadsels hadden steeds een grote aantrekkintskracht op befaamde letterkundigen die in de streek verbleven. Hier, op de Geuzentoren, zorgde Omer Wattez tijdens een wandeling met zijn vriend Pol de Mont voor de streeknaam "VlaamseArdennen" terwijl wat verder Valerius de Saedeleer het "Vlaamse Ardennenlandschap" op zijn doeken vereeuwigde en Herman Teirlinck de hele omgeving als decor voor zijn streekromans gebruikte.

Wanneer we terug op asfalt komen kiezen we links de Rijkswachtlaan die ons weldra de torenspits van Louise-Marie laat zien. Nog eenmaal rechts, dan links en weer rechts en we staan op ons vertrekpunt in de schaduw van de kerktoren waar heel wat pelgrims hun tandpijn kwamen verpatsen aan Sint-Apollonia om er daarna lekker geurende geutelingen te verorberen.