Getuigeheuvels

Vroeger vormde deze as de strandlijn van de toenmalige Noordzee. Merkwaardig is dat de Westvlaamse heuvels vrij alleenstaande verhevenheden geworden zijn in een lage, vlakke omgeving. In Oost-Vlaanderen karakteriseren de getuigeheuvels zich eerder als kleine beboste heuveltoppen die boven de andere glooiingen uitsteken. De Mont de Rhode (of Modderodde) ligt in Vloesberg, d'Hoppe en bestaat enkel nog op papier; de top is namelijk zo goed als verdwenen als gevolg van jarenlange zavelontginning. De meest vermaarde getuigeheuvel is ongetwijfeld de Oudenberg te Geraardsbergen. Deze bekendheid heeft de steile helling vooral te danken aan de wielerklassieker 'De Ronde van Vlaanderen', die traditioneel elk jaar de heuvel aandoet. Toch is deze heuvel merkelijk minder hoog dan de andere 'bergen' in Zuid-Oost-Vlaanderen, nl. 110 m. Deze getuigenheuvels zijn bestand tegen erosie door de aanwezigheid van ijzerhoudende zandsteen op de toppen; deze zandsteen doet dienst als bescherming, een soort schild, tegen het wassende water. Daardoor blijven de toppen van de heuvels intact, in tegenstelling tot de zeer erosiegevoelige zand(leem)gronden van de flanken en dalen. Een andere vorm van erosie is het uitschuren en wegspoelen van oevers door rivieren en beken, hoofdzakelijk afhankelijk van het plaatselijk debiet.