De Geelgors

Vroeger was de geelgors een erg algemene verschijning langs kleine akkers met hagen en houtkanten. Maar de laatste dertig jaar is hun aantal in Vlaanderen met maar liefst tachtig procent afgenomen en staan ze op de Rode Lijst van Vlaanderen als ‘bedreigd’ genoteerd. Ook de achteruitgang van veel andere akkervogelsoorten zoals grauwe gors en veldleeuwerik is te wijten aan de versnippering van het landschap en het intensiever bodemgebruik. En ook de bijen, als belangrijke bestuivers voor de landbouwgewassen, hebben het vaak moeilijk omdat ze te weinig voedsel vinden.

Het regionaal landschap wil akkervogels en in hun kielzog ook bijen terug kansen geven door voedsel, nest- en schuilgelegenheid aan te bieden. In een aantal zones kunnen landbouwers en niet-landbouwers, jagers, natuurverenigingen of gemeenten acties ondernemen en hiervoor een vergoeding krijgen:

  • inzaaien van een voedselgewas en dat tot na de winter laten voorde akkervogels
  • aanleg en/of onderhoud van een grasstrook met 30% kruiden (ook fijn voor bijen)
  • aanleg en onderhoud van een bloemenstrook (ook fijn voor bijen).

geelgorsDe provincie Oost-Vlaanderen financiert dit soortenproject van 2015 tot 2017.
De keuze voor de soorten is gebaseerd op de studie “Soorten en biotopen in Oost-Vlaanderen: prioriteit en symboolwaarde voor het natuurbeleid” van 2014.

pov

in samenwerking met Vlaamse Landsmaatschappij en Natuurpunt