het Burreken
Het Burreken is een natuurreservaat (ca. 35 ha, in beheer bij Natuurpunt vzw) met een zeer uitgesproken reliëf. Geen gebied voor mensen die iets minder goed te been zijn ! Nochtans loont het zeker de moeite, en niet alleen omwille van het prachtig landschap. Bronnen en bronbeekjes, hagen, knotwilgenrijen en andere kleine landschapselementen, het zorgt samen met het reliëf voor een prachtige mozaïek. Werkelijk één van de mooiste hoekjes van de Vlaamse Ardennen.
Het landschap van het Burreken wordt, sinds de terugtrekking van de zee, gevormd door bronbeekjes en beken die zich in de hellingen ingesneden hebben. Daardoor zijn hoogteverschillen ontstaan van +116 meter tot +50 meter hoogte. Bovendien zijn de valleien zeer scherp ingesneden, resulterend in hellingen van 20% en meer. Het gevolg laat zich raden: aardverschuivingen hebben hier veelvuldig plaatsgevonden. De diepe insnijdingen laten heel wat bodemlagen dagzomen: zandleem - leem - klei, wat dan weer een grote invloed gehad heeft op de samenstelling van de vegetatie. Vooral in de brongebieden is de bodemtextuur zeer complex. en het Burreken is een aaneenschakeling van bronnen, zowel diffuse als puntvormige. Er zijn grofweg twee bronniveaus: één op 100 en één op 80 meter hoogte. Deze voeden de Krombeek die 2,5 km verder in de Maarkebeek vloeit. De bronnen aan de oostelijke rand van het Burreken voeden dan weer de Slijpkotbeek en de Roosmeerbeek, twee beken die in de Zwalm terechtkomen (een ander beekdal dus!).
De bospercelen in het Burreken zijn dikwijls oud en hebben dan ook een zeer rijke vegetatie (Daslook, Eénbes,...) Maar ook percelen die nog geen 200 jaar bebost zijn kunnen al door die flora gekoloniseerd zijn dankzij de vele kleine landschapselementen die de verschillende bospercelen met elkaar verbinden.
De bronbosvegetaties komen voor in het hele gebied, dikwijls als smalle stroken langs de bronbeekjes en als vlekken ter hoogte van de diffuse bronnen. Bomen zijn hier Zwarte els, Gewone es en Hazelaar. Beuk komt op deze plaatsen minder voor. De kruidlaag is opnieuw zeer divers. Paarbladig en Verspreidbladig goudveil, Bittere veldkers, Dotterbloem, Bergereprijs, Longkruid, Boswederik,...
Bij de overgang van bronbos naar elzen-olmen-essenbos staat veel Daslook en Gele dovenetel, Muskuskruid, Bosanemoon, Kleine maagdenpalm, Slanke sleutelbloem, Veelbloemige salomonszegel, Aardbeiganzerik, Paarse schubwortel, Eénbes, Donkere ooievaarsbek, Groot springzaad, Groot heksenkruid, en (zeer) veel meer. In de graslanden werd tot voor kort (te) veel bemest. Afwachten dus. Maar toch al Dotterbloem, Beekpunge, Egelboterbloem en Watermunt in de natte delen. De drogere weidestukken herbergen algemenere soorten als Smalle weegbree, Gewoon biggekruid en Schapezuring.
Over het hele gebied komen ook zeer veel dieren voor: Vuursalamander, Alpenwatersalamander, Kleine watersalamander, Vinpootsalamander, Hazelworm, Sperwer, Wielewaal, Geelgors, Boomklever, Vos, Bunzing en af en toe Appelvink en Zwarte specht. Ook de Sleedoornpage en de Bronlibel zijn hier aanwezig.
Het beheer heeft tot doel een zo natuurlijk mogelijk bos (nietsdoen!) te behouden en de verscheidenheid aan planten, dieren en levensgemeenschappen verder uit te bouwen. Er wordt gepoogd om de delen populierenbos om te zetten naar soortenrijker loofbos. Daarom worden ook de overgangen van bos naar grasland extra in de aandacht gehouden. Er is ook gekozen voor bosuitbreiding, waarbij de oppervlakte bos mag verdubbelen. Waardevolle graslanden komen hiervoor vanzelfsprekend niet in aanmerking. Algemeen wordt er gestreefd naar een vervaging van de grenzen tussen de verschillende vetetatietypes. Verder probeert men omwonenden te sensibiliseren voor wat de waterkwaliteit van de beekjes betreft. Ook de invloed van bemesting van omliggende graslanden is een probleem. Aangezien het Burreken een 'stiltegebied' is, wordt handmatig gemaaid. Op 20 apri 2008l zijn er 5 Galloway koeien in 't burreken losgelaten. Deze hebben tot doel de voormalige akkers om te vormen tot een mozaïek van korte grazige stukken, struweel en zelfs bos.
Landschap en natuurrijkdom maken het gebied zowel geschikt voor een gemengd (maar fit!) publiek als voor een groep doorwinterde natuurliefhebbers.
Bron: website Burreken